عنوان مقاله : نحوه بارگذاری و توزیع بار آسانسور در سازه

نحوه بارگذاری و توزیع بار آسانسور در سازه
مقدار بار بستگی به نوع آسانسور انتخابی دارد. برای
بدست آوردن وزن آسانسور با توجه به ظرفیت آن بایستی
به جدول شماره ١ پیوست ٢ مبحث پانزدهم مقررات ملی
ساختمان (آسانسورها و پله برقی) مراجعه نمایید. بر
اساس بندی در همین آیین نامه بایستی کلیه نیروی های
وارده به سازه بر اثر آسانسور برای لحاظ نمودن ضربه های
دینامیکی ١٠٠ % افزایش یابد. البته این بار نسبت به بقیه
بارهای وارد بر سازه زیاد نیست. میزان بار زنده برابر ٤٠٠ و
میزان بار مرده توسط مشخصات فنی شرکت سازنده
مشخص می شود که می توان بصورت عمومی برای
ساختمانهای ٥ طبقه ٨٠٠ تا ١٠٠٠ کیلو در نظر گرفت و این
بارها به نبشی ها و از آنجا به چاله آسانسور انتقال پیدا می کنند و در نهایت بار آسانسور را باید
تنها به صورت ٤ بار متمرکز به ستون های دور باکس آسانسور (نبشی ها) در طبقه آخر (خرپشته)
اعمال نمود.
نحوه انتقال بار آسانسور
در عمل نیروی آسانسور بین تیرهایی که در اطراف داکت قرار داده می شوند که شاسی آسانسور
هم به این تیر ها متصل می گردد، منتقل می گردد. اما از لحاظ فنی در اطاقک آسانسور تکیه گاه
هایی که در اطراف حفره آسانسور قرار دارند و نیروی وزن اطاقک به این تکیه گاه ها وارد می شود،
نیروی کلی را تحمل می نمایند. در آسانسورهای معمولی از چهار عدد نبشی برای دور باکس
آسانسور استفاده می شود. این نبشی ها در تراز طبقات به تیرهای سقف مهار می گردند.
اتصال آسانسور به سازه
سازه آسانسور تنها از یک وجه به سازه اصلی متصل است. برای طراحی اتصالات آسانسور جدولی
داریم که به عنوان مثال بیان می کند که اگر ظرفیت آسانسور ما ٦ یا ٨ نفره است از چه نبشی، از
چه ریل راهنمایی، از چه براکتی و ... استفاده کنیم.
توی تیر یا هر جایی که plate در مورد نحوه اتصال، بصورت عمومی در ساختمانهای بتنی با قرار دادن
قابلیت اتصال دارد، بوسیله شاخک هایی نبشی های آسانسور را به آنها جوش می کنند. نبشی
سایت ساختمان مرجع صنعت ساختمان sakhtemoo.com
فقط نقش ریل دارد و باربر نیست. سازه آسانسور به مهاربند نیاز ندارد؛ یک دیافراگم داریم با باری
محوری که توسط کابل تحمل می شود و به تیر های دور باکس واقع در خرپشته منتقل می شود.